Pratjahara – między zmysłami a umysłem

Są takie momenty w praktyce jogi, gdy coś się zatrzymuje. Świat, który jeszcze przed chwilą wywierał wpływ, nagle… nie dotyka, nie oddziaływa, nie martwi. Kolor poranka za oknem przestaje być bodźcem. Brzęczenie telefonu traci moc. Dźwięk, zapach, dotyk – one nadal istnieją, ale jakby już bez praw do decyzji. I wtedy pojawia się ona – pratjahara – jedna z najbardziej subtelnych i jednocześnie bardzo konkretnych technik klasycznej … Czytaj dalej Pratjahara – między zmysłami a umysłem

Kundalini w sanskryckich pismach jogi indyjskiej

Znane nam style praktyki jogicznej jak hatha, ashtanga, kriya, kundalini… zapożyczają klasyczne nazwy zaczerpnięte z filozofii jogi, by określić nimi współczesne, czyli powstałe w XX w., formy praktyki jogicznej, głównie posturalnej, czyli asanicznej. Warto zatem zadać pytanie, ile wspólnego wspomniane style mają z tradycją jogi — czy hatha joga spełnia zalecenia literatury hathajogicznej, czy ashtanga joga Pattabiego Joisa idzie za naukami ośmioczłonowej ścieżki jogicznej Patańdźalego, … Czytaj dalej Kundalini w sanskryckich pismach jogi indyjskiej

Joga jest zręcznością w czynach

Znacie pewnie takie definicje jogi jak stabilność, równowaga, jedność, koncentracja, wyciszenie, spokój… Wszystkie je możemy w różnych tekstach indyjskiej literatury jogicznej znaleźć. Do mnie jednak od pewnego czasu przemawia trochę odmienna definicja jogi, zaczerpnięta z Bhagawadgity 2.50: joga jest zręcznością w czynach. योगः कर्मसु कौशलम् || yogaḥ karmasu kauśalam || A bazując na tłumaczeniach polskich badaczy kultury indyjskiej: „Joga jest sztuką działania.” (Wanda Dynowska)„… joga … Czytaj dalej Joga jest zręcznością w czynach

Sanskryt w jodze – czy współcześnie jogin/i potrzebuje sanskrytu?

Do tego, że sanskryt jest światowym dobrem kultury, nie trzeba nikogo przekonywać. Literatura spisana w tym języku wywarła ogromny wpływ na rozwój filozofii oraz pewnych form literackich w świecie pozaindyjskim. Czy jednak współcześnie jest on jogince* i joginowi potrzebny? Tylnymi drzwiami wchodzi tutaj także pytanie o rolę i pozycję jogi w świecie współczesnym. Ogromna literatura dotycząca praktyki i filozofii jogi jest spisana w sanskrycie. Owszem, … Czytaj dalej Sanskryt w jodze – czy współcześnie jogin/i potrzebuje sanskrytu?

Pranajama dla codziennej praktyki

Pranajama jest praktyką oddechową, będącą częścią składową ośmioczłonowej ścieżki jogi klasycznej (radźajogi, czyli jogi królewskiej). Z jednej strony, pranajama może być wstępem do medytacji – kontrola oddechu odbywa się bowiem poprzez uważność nakierowaną na proces oddychania. Z drugiej strony, jest bardzo pomocna w praktyce jogi posturalnej, czyli w asanach. Klasycznie pranajama następuję po ugruntowaniu się w asanach, głównie siedzących, stworzonych do wielogodzinnych medytacji – dawniej … Czytaj dalej Pranajama dla codziennej praktyki

Tapas – żar jogicznej ascezy

Zastanawialiście się, dlaczego podniesiona temperatura ciała podczas praktyki jogi (asanicznej i pranajamy) jest tak ważna? Nie ulega bowiem wątpliwości, że jest istotna. W komentarzu do Jogasutr czytamy: Kto nie uprawia ascezy (tapas), nie osiąga jogi. Zanieczyszczenia (aśuddhi), pstre od wasan [podświadomościowych treści], karmana i uciążliwości (kleśa), które nie mają początku i zastawiają sieć przedmiotów świadomościowych, bez ascezy nie ulegają rozbiciu – oto pożytek ascezy. Ostrzega … Czytaj dalej Tapas – żar jogicznej ascezy

Joga – definicje zaczerpnięte z literatury jogicznej

Jogaś-ćitta-wrytti-nirodhah, joga jest zatrzymaniem poruszeń umysłu – tak brzmi początek enigmatycznej definicji jogi w datowanej na początek naszej ery wykładni Patańdźalijogaśastry (Jogasutr wraz z komentarzem do nich, czyli Jogabhaszją). Pierwsze definicje jogi obecne były w literaturze poprzedzającej skodyfikowanie nauki Patańdźalego, wyznaczając jej etyczno-medytacyjny kierunek, oraz w późniejsze tradycje tantry oraz hathajogi… a także we współczesnej modyfikacji jogi rozumianej jako medycyna alternatywna, czyli prozdrowotna i terapeutyczna … Czytaj dalej Joga – definicje zaczerpnięte z literatury jogicznej

Codzienna pranajama

Lato, odpoczynek, relaks… są idealnym momentem, by zacząć lub kontynuować codzienną pranajamę, jogiczny oddech uspokajający umysł i pogłębiający praktykę asan i medytacji. Spośród wielu rzeczy, jakie nauczyły mnie Indie, pranajama jest chyba najważniejszą z nich. Oto sekwencja, jakiej nauczył mnie mistrz Arjan Dev w aśramie Haridwaru. Usiądź w siadzie skrzyżnym, plecy mają być proste. Połóż ręce wnętrzem do góry na kolanach. Podbródek ustaw poziomo do … Czytaj dalej Codzienna pranajama

Trening ciała i umysłu poprzez jogę

Każdy z nas oczywiście w mniejszym lub większym stopniu zgadza się ze zdaniem, że joga to nie tylko asany (ćwiczenia), ale także: pranajama (dyscyplina oddechowa), medytacja i specyficzna postawa życiowa (etyka, dieta, życzliwa obecność w świecie i wystrzeganie się wielu złych zachowań: kłamstwa, pozoranctwa, głupoty, wykorzystywania innych, złodziejstwa, negatywnych emocje i słów) – tout court joga to sztuka życia wyrażana od starożytności w filozoficznych pismach indyjskich. Dla mnie  joga … Czytaj dalej Trening ciała i umysłu poprzez jogę

Medytacja w czystej świadomości

Czasem zastanawiam się, co jeśli nasze życie, nasz stan świadomości, jest czymś jakby treningiem, czymś w rodzaju czasowego wchodzenia na matę? Odcinamy się od nieskończoności, od naszej – powiedzmy – esencji (czystej świadomości), i wchodzimy na pewien czas na ograniczony przestrzennie teren. Nie myślimy już o tym, co jest poza nim. Działamy zgodnie z tym, co aktualnie mamy do zrobienia. Wykonujemy z pozoru bezsensowne ruchy … Czytaj dalej Medytacja w czystej świadomości